ေၾသာ္ လူ႔ၿပည္ေလာက၊လူ႔ဘဝကား

                   အိုရနာရ၊ေသရဦးမည္

                    မွန္ေပသည္တည္႔။

္႔

              သို႔ တျပီးသား၊ သင္ေသသြားေသာ္

             သင္ ဖြားေသာေျမ၊ သင္တို႔ေျမသည္

              အေျခတိုးျမင္႔၊ က်န္ေကာင္းသင္႔၏။

             သင္၏မိ်ဳးသား၊ စာစကားလည္း

          ၾကီးပြားတတ္ျမင္႔၊ က်န္ေကာင္းသင္႔၏

                 သင္ဦးခ်၍၊ အမွ်ေဝရာ

             ေစတီသာႏွင္႔ သစၥာအေရာင္

                ဥာဏ္တန္ေဆာင္လည္း

                ေျပာင္လ်က္ ဝင္းလ်က္

                 က်န္ေစသတည္း။

ေဇာ္ဂ်ီ(အိုးေဝမဂၢဇင္း ၁၉၃၅)

ဒီေန႔ေတာ့ ဒီကဗ်ာေလးကို မွတ္မွတ္ရရ စဥ္းစားေရရြတ္ေနမိတယ္... ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္လံုး အႏွစ္သာရရွိလိုက္တာလို႔... ငါမေသခင္ေရာ... ဒီကဗ်ာေလးထဲကလို လုပ္ႏိုင္ပါ့မလား....